Je kent het gevoel wel. Alles lijkt “normaal” te gaan: je werk, je gezin, je sociale leven. Maar diep van binnen heb je een onbehagelijk gevoel. Kleine dingen die je vroeger rustig van je af liet glijden, stapelen zich nu op tot een overweldigende berg.

Een opmerking van een collega kan je hele dag verpesten. Je slaapt minder goed. En ondanks al je inspanningen lijkt het alsof je meer tijd nodig hebt om minder gedaan te krijgen.

Dit, lieve vrouw, is geen gebrek aan veerkracht. Dit zijn vaak onopgemerkte effecten van hormoonschommelingen.

Na je veertigste verandert je lichaam op manieren die je vaak nauwelijks opmerkt — totdat je er middenin zit. Je hormonen beginnen te verschuiven en bereiden zich stilletjes voor op de overgang.

Wat veel vrouwen niet meteen in de gaten hebben, is dat deze schommelingen je mentale, fysieke én emotionele welzijn sterk kunnen beïnvloeden. Vaak zonder dat je precies kunt aanwijzen waar dat onrustige, moeizame of verdrietige gevoel vandaan komt.

Als vrouw ben je misschien gewend om veel ballen in de lucht te houden. Het hoort er bijna vanzelfsprekend bij. Maar nu voelt het alsof elke bal die je probeert hoog te houden ineens zwaarder wordt.

De stress, de vermoeidheid, de onrust — het lijkt uit het niets te komen. Toch is het heel vaak een direct gevolg van hormonale veranderingen. Dit is meer dan drukte. Dit is je lichaam dat zacht maar dringend fluistert dat er iets verandert en dat je aandacht nodig is.

Veel vrouwen weten niet dat oestrogeen en progesteron hormonen zijn die een enorme rol spelen in je welzijn en direct invloed hebben op hoe je stress ervaart. Oestrogeen heeft bijvoorbeeld een kalmerend effect op je hersenen en helpt je stresshormoon cortisol in balans te houden.

Wanneer je oestrogeenspiegels beginnen te dalen, blijft je stressrespons soms in een hogere versnelling hangen, zelfs als er geen directe reden voor is. Het resultaat? Een lichaam dat aan blijft staan. Een hoofd dat overloopt.

Het gevoel dat je steeds op scherp staat, ook op dagen waarop eigenlijk niets aan de hand is.

En laat dit duidelijk zijn: je bent hierin absoluut niet alleen.

Het is oké om te erkennen dat je je uitgeput voelt, dat je je soms verliest in alles wat er op je afkomt, of dat je even niet weet hoe je verder moet. Dit is geen zwakte. Dit is menselijk. Het is jouw lichaam dat probeert om te gaan met alle veranderingen die achter de schermen plaatsvinden.

We hebben geleerd om maar door te gaan, om sterk te blijven, om het allemaal zelf te doen. Maar juist nu is het zo belangrijk om stil te staan bij wat er werkelijk gebeurt. Want wat jij voelt, is echt. En het verdient aandacht.